|
1- ضربان قلب
در شرايط عادي و استراحت با قرار دادن انگشتان سبابه و وسط بر روي يكي از
نبض هاي بدن مانند ناحيه مچ دست و يا شريان گردن در قسمت انتها و تحتاني
استخوان فك پائين تعداد ضربان قلب شخص مورد آزمايش را در مدت يك دقيقه مي
توان شمارش نمود . اين عمل را در شرايط ي كه ورزشكار در اوج شدت تمرين
بدني مي باشد تكرار مي كنيم . مشخص كردن تعداد ضربان قلب در حالت استراحت
و در شرايط حد اكثر فشار تمرين هاي جسماني يكي از روشهاي تعيين ميزان
آمادگي جسماني افراد مي باشد .براي سهولت و در عين حال صحت عمل مي توان
تعداد ضربان قلب را در 15 ثانيه شمارش كرده و در عدد 4 ضرب نمود . تعداد
كمتر ضربان قلب در شرايط استراحت و تمرين بيانگر آمادگي شخص است . واحد
اندازه گيري در اين آزمون تعداد ضربان قلب در مدت يك دقيقه مي باشد .
2- ظرفيت حياتي
تعيين حد اكثر اكسيژن مصرفي هنگام تمرين هاي بدني در زمان يك دقيقه
معياري است براي سنجش و آمادگي دستگاه تنفس بدن انسان . هر قدر توانائي
مصرف اكسيژن بيشتر باشد ، قابليت انجام و تداوم فعاليت هاي جسماني بهتر
خواهد بود . براي اندازه گيري مصرف اكسيژن جهت تعيين ظرفيت حياتي به روش
سا ده ، از يك دوچرخه ثابت استفاده مي شود . در اين آزمون ورزشكار به مدت
5 دقيقه بر روي دوچرخه نشسته و در حد توانائي به ركابها فشار آورده و پا
مي زند . قبلا درجه دو چرخه به مقدار مورد نياز ثابت مي شود . واحد
اندازه گيري در اين آزمون ليتر در دقيقه است .
|
|
 |
|
3- ضخامت چربي
اندازه گيري چربي بدن انسان به روشهاي نسبتا مشكل قابل اجرا است ، ولي با
توجه به تحقيقات انجام شده مبني بر اينكه مجموع اندازه هاي سطحي سه ناحيه
مشخص شده بدن نسبت مستقيم با در صد چربي دارد ، لذا با اين روش ساده
مقايسه لازم بين ورزشكاران مختلف صورت مي گيرد .
براي اين منظور با استفاده از يك دستگاه كا ليپر يا اندازه گيرنده پوست و
ناحيه سطحي بدن ، سه قسمت شامل عضله سه سر بازوئي ، ناحيه كتف و ناحيه
شكمي را بطور دقيق اندازه مي گيريم . مجموع سه اندازه گيري را يادداشت
كرده و آن را با اعداد داخل جدول استاندارد مقايسه مي كنيم . براي اندازه
گيري ناحيه عضله سه سر بازوئي نقطه اي در وسط فاصله بين مفصل آرنج و مفصل
شانه مشخص كرده و با دو انگشت شست و سبابه محل فوق را گرفته سپس با كا
ليپر اندازه گيري مي نمائيم . همين روش در دو ناحيه ديگر نيز صورت مي
گيرد بطوري كه نقطه بعدي يك سانتيمتر يا بيشتر از راس تحتاني استخوان
مثلثي شكل كتف ودر امتداد يكي از ا ضلاع آن بوده و نقطه سوم در ناحيه
شكمي بين ناف و قسمت فوقاني و قدامي استخوان خاصره مي باشد . واحد اندازه
گيري بر حسب ميليمتر است .
4- دوها
دو 45 متر ، بر اساس زمان صرف شده بر حسب ثانيه و دو هاي 540 متر و 1600
متر بر حسب دقيقه و ثانيه مشخص شده اند . در دو 12 دقيقه مسافت طي شده بر
حسب كيلو متر محاسبه مي گردد .
5- دو
9 +4 متر
با مشخص كردن يك فاصله 9 متري و كشيدن دو پاره خط در ابتدا و انتهاي اين
فاصله دو قطعه چوب كوچك را در يك سو قرار داده و فرد مورد آزمايش در سوي
ديگر مي ايستد . با فرمان شروع ، ورزشكار مي بايد با حد اگثر سرعت فاصله
9 متر را دويده و با بر داشتن يك قطعه چوب آن را به سمت مقابل آورده و
حركت را براي حمل چوب دوم نيز ادامه دهد . به همين ترتيب فاصله 9 متر
تعيين شده را 4 بار با حد اكثر سرعت و در حد توانائي خود طي مي كند .
زمان شروع تا پايان اين حركت بر حسب ثانيه ثبت مي گردد.
 |
|
6- دو مار پيچ
در يك مسير تعيين شده 10 متري ، 4 مانع را با فاصله 3 متر از يك ديگر
طوري قرار مي دهيم كه مانع اول تا چهارم هر كدام به فاصله نيم متر از خط
شروع و خط پايان فاصله داشته با شند . با شروع حركت ورزشكار مورد آزمايش
با حد اكثر توان و سرعت خود سعي مي كند ابتدا يك بار فاصله 10 متر را
بطور رفت وبر گشت طي كرده ، سپس با عبور از پشت اولين مانع بطور مار پيچ
از ميان بقيه مانع ها عبور نمايد . در پايان مجددا فاصله 10 متر را بطور
رفت و برگشت يك بار ديگر طي كرده و به خط پايان مي رسد . زمان صرف شده بر
حسب ثانيه ، معيار اندازه گيري اين حركت است . |
 |
|
7- پرش طول در جا
پاره خطي روي زمين رسم كرده و شخص مورد آزمايش در پشت آن قرار مي گيرد .
او مي بايد در حد توان خود به جلو وبطور طولي پرش نمايد . محل فرود پاشنه
ها تا پاره خط رسم شده ميزان پرش را مپخص مي كند . اين حركت در دو نوبت
انجام شده و بيشترين طول پرش ثبت مي گردد. مقياس تعيين شده ، پرش
طول نسبت به قد شخص در نظر گرفته شده است .
 |
|
8- پرش ارتفاع در جا
ورزشكار مورد نظر در كنار ديواري مدرج ايستاده و يكي از دستها ي خود را
بدون اينكه كف پاها يش از زمين جدا شود بطور كاملا كشيده بالا مي برد و
محل بر خورد انتهاي انگشت وسط با ديوار اندازه گيري مي شود ، سپس به
حالت اوليه بر گشته سعي مي كند بدون دور خيز ، در حد اكثر توانائي خود
بطور عمودي به بالا جهش كرده و انگشت وسط دست خود را به بالاترين نقطه
ممكن بزند . اختلاف فاصله دو نقطه بدست آمده ، ارتفاع پرش را به
سانتيمتر مشخص مي كند . اين حركت در دو نوبت صورت گرفته و بهترين نتيجه
درج مي گردد.
|
 |
|
9- پرش جفت دو طرف
قطعه چوب يا مانع كوچكي به طول 50 و به عرض 20 و ارتفاع 10 سانتيمتر بر
روي زمين قرار مي دهيم . فرد مورد آزمايش مي بايد با فرمان شروع به مدت
يك دقيقه با هر دو پا به دو طرف اين مانع پرش نمايد . تعداد دفعات پرش
هاي انجام شده در يك دقيقه ، واحد اندازه گيري اين آزمون مي باشد .
|
|
10- كشش ميله
اين آزمون كه به حركت بار فيكس معروف است توانايي بالا كشيدن بدن به كمك
دستها و با استفاده از يك ميله افقي را مشخص مي كند . در هر بار مي بايد
ناحيه چانه تا حد ميله بالا آمده و مجددا به حالت اوليه با دستهاي كاملا
كشيده باز گشت نمايد . تعداد دفعات انجام گرفته در حد توانائي هر فرد
واحد اندازه گيري در اين آزمون محسوب مي شود .
|
 |
|
11- فشار موازي
آزمون فوق با استفاده از دستگاه پارالل كه يكي از وسايل مورد استفاده در
ورزش ژيمناستيك است به مورد اجرا گذارده مي شود . شخص در حالي كه دو ميله
موازي پارالل را در دستهاي خود گرفته است ، بطور عمودي و بين دو ميله
بدون حركت مستقر مي شود . بايد توجه داشت كه مفاصل آرنج هاي دو دست كاملا
باز و هيچگونه خميدگي نداشته باشد . با فرمان شروع ، شخص مورد آزمايش ،
مي بايد بدن را كاملا پائين برده و مجددا با فشار به حالت اوليه باز
گرداند . با شمارش اين حركت تعداد دفعات انجام شده در حد توانائي ملاك
ارزشيابي خواهد بود .
|
 |
|
12- قدرت پنجه
بوسيله نيرو سنج دستي كه در تصوير مشخص شده است ، قدرت پنجه بر حسب كيلو
گرم بدست مي آ يد . اعداد قيد شده در جدول هاي استاندارد بيانگر نسبت
نيروي اعمال شده به نيروسنج بر وزن بدن فرد مورد آ زمايش مي باشد .
13- توانائي دستها
در حالي كه ورزشكار روي نيمكت به پشت خوابيده و كف پاها روي زمين مستقر
هستند ، ميله وزنه ها را با دست ها گرفته و بر روي سينه مي آورد ، سپس با
فشار آن را بالا برده بطوري كه مفاصل آرنج هاي هر دو دست كاملا باز شوند
. اين حركت مي بايد تنها در يكبار و در حد اكثر توانائي شخص انجام پذيرد
. مقدار وزنه مورد استفاده مقياس تعيين كننده اين آزمون است .
واحد تعيين شده در جدول هاي استاندارد بر اساس نسبت وزنه قابل حمل بر وزن
بدن شخص مورد آزمايش مي باشد .
|
|
14- توانائي پاها
در دستگاه بدنسازي و در قسمت پرس پاها ، وزنه اي انتخاب مي شود كه شخص
مورد آزمايش با فشار پاها تنها يك بار قادر به جابجائي آنها باشد . مقدار
وزنه جابجا شده مقياس اين آزمون است . واحد تعيين شده ، نسبت وزنه جابجا
شده به وزن بدن شخص مي باشد .
|
 |
|
15- دراز
و نشست
در اين آزمون ورزشكار به پشت دراز كشيده و با فرمان شروع كه همزمان با
فشار تكمه زمان سنج مي باشد ، در حالي كه دستها ي خود را به پشت سر
گذاشته و مفصل زانو را در حد زاويه 90 درجه تا نموده است ، سر را بالا
آورده تا حد امكان به پاها نزديك و مجددا به حالت اوليه باز مي گردد .
اين حركت در مدت يك دقيقه تكرار شده و تعداد دفعات انجام شده به عنوان
مقياس سنجش ثبت مي گردد.
 |
|
16- آزمون پله
جعبه اي مكعب شكل به ارتفاع 40 سانتيمتر يا پله اي با همين ارتفاع انتخاب
مي كنيم و از شخص مورد آزمايش مي خواهيم كه بطور متناوب بر روي پله رفته
و دو باره پائين بيايد . حركت به اين ترتيب انجام مي گيرد كه اول يك پا
روي پله قرار گرفته سپس با پاي ديگر مي بايد به بالاي جعبه يا پله رفت .
پس از اينكه ورزشكار كاملا در روي پله ايستاد مجددا همان پاي اول را
پائين گذاشته سپس با پاي بعدي به حالت اوليه بر مي گردد . اين بالا و
پائين رفتن ها مي بايد بدون مكث و در زمان 3 دقيقه انجام گيرد . پس از
پايان زمان تعيين شده فرد مورد نظر روي پله نشسته و بلا فاصله بعد از 10
ثانيه استراحت تعداد ضربان قلب او براي مدت يك ذقيقه محاسبه مي شود .
|
 |
|
17- عكس العمل
خط كشي را از انتها در نقطه صفر نگهداشته و از شخص مورد آزمايش خواسته مي
شود كه انگشت شست و سبابه يكي از دستان خود را در نقطه 50 ( 50 سانتيمتري
) خط كش قرار دهد . در حالي كه شخص به خط كش خيره شده است مي بايد بدون
اطلاع قبلي آن را رها كرد . با گرفتن خط كش شماره محل تماس انگشتان ثبت
مي گردد.
|
 |
|
18- انعطاف تنه به جلو
فرد مورد نظر در روي زمين نشسته بطوري كه پاها كاملا كشيده شده باشد .
نيمكتي را در مقابل او به پهلو قرار داده و كف پا ها با سطح نيمكت تماس
پيدا مي كند . سپس خط كشي را طوري روي نيمكت قرار مي دهيم كه نقطه 15
سانتيمتري آن در لبه سطح نيمكت قرار گرفته و صفر آن به طرف فرد مورد
آزمايش قرار گيرد . انتهاي انگشتان وسط دستهاي شخص در حالي كه حد اكثر
سعي خود را در خم كردن بدن و دور كردن دستها دارد ، بر روي خط كش اندازه
گيري كرده و نقطه مشخص شده را با واحد سانتيمتر ثبت مي كنيم .
19- انعطاف تنه به پشت
در اين آزمون شخص به طرف سينه بر روي زمين دراز كشيده و در حالي كه مچ پا
هايش بوسيله فرد يا مانعي نگهداشته شده است ، سعي مي كند تا حد امكان سر
و گردن و سينه و حتي ناحيه شكم خود را از زمين جدا كند . در حد نهائي اين
حركت در صورتي كه بتواند به مدت 2 ثانيه در آن حالت باقي بماند ، فاصله
زمين تا نوك بيني و ي اندازه گيري شده و بر حسب سانتيمتر درج مي گردد.
20- دامنه حركتي مفصل شانه
در اين آزمون ورزشكار بر روي سينه كاملا دراز كشيده و سعي مي كند يكي از
دستهاي خود را بدون تا كردن آرنج بطور مستقيم تا حد امكان بالا آورده و
حداقل به مدت 3 ثانيه در حالت نهائي نگهدارد . نسبت فاصله مچ دست تا سطح
زمين به اندازه طول دست از مفصل مچ تا مفصل شانه مقياس اندازه گيري مي با
شد . نوك بيني مي بايد در تمامي طول اين حركت با زمين تماس داشته با شد .
|
|
21- دامنه حركتي مفصل ران
فرد مورد آزمايش سعي مي كند در حالي كه امتداد سر وتنه بطور طبيعي و عمود
بر سطح ايستادگي باشد ، در حد اكثر توانائي خود و بدون گرفتن كمك پا ها
را به سمت پهلو از يكديگر دور كند . نسبت فاصله بين انتهاي اتصال دو
استخوان خاصره تا سطح زمين نصف فاصله دو پا مقياسي براي سنجش اين قابليت
جسماني مي باشد .
منبع : http://www.mytennis4u.com |